Spinselmot

Het is weer de tijd van het jaar dat bomen langzaam veranderen in spookachtige gedaanten. Het is weer de tijd van de spinselmot. Zo ook bij ons in het park. Ik besloot om hier maar eens wat foto’s van te maken. In de Heemtuin sprak ik met een medewerker die mij het één en ander vertelde over deze rups.

De rups van de spinselmot is ongevaarlijk voor mens en natuur. Hij is ongeveer negen jaar geleden in Nederland gekomen dankzij de veranderende weersomstandigheden. De rups eet bepaalde bomen helemaal kaal, waarna het zich naar de grond laat zakken. In de grond ontpopt het zich tot nachtvlinder (mot). De bomen hebben ‘noodknoppen’ met nieuwe blaadjes zodat de boom zich alsnog kan voeden van de zon.

Vogels eten de rups nauwelijks vanwege de spinsels en de gemeente wil geen gif gebruiken omdat het park rond de 75 soorten vogels kent (waaronder de ijsvogel en drie verschillende roofvogels). Omdat de rupsen in de grond zitten om zich te ontpoppen wordt wel zo rond de herfst de grond ‘opgeschoond’. Dit is niet optimaal, maar het haalt wel wat van de rupsen weg. Dit jaar was het overigens niet echt veel meer of minder dan andere jaren.

De medewerker was meer bezorgd over de eikenprocessierups. Niet zozeer vanwege de eiken, want dat zijn redelijk sterke bomen, maar voor de allergieën bij mensen. Het eerst jaar merk je meestal niets, het tweede jaar begint de allergie, en het derde jaar wordt je al flink allergisch. Je komt er daarna ook niet meer vanaf. Er bestaat een vermoeden dat er een nest in ons park zit.

Al met al een interessant wandelingetje in de achtertuin. De rupsen laten zich nu in klonten naar de grond zakken voor hun metamorfose. De meeste aangetaste bomen en struiken hebben geen rupsen meer, en hier en daar komen alweer nieuwe blaadjes.